حسین محزونیه؛ فرزند محمّد و اشرف در اول تیرماه سال 1343ش در خانواده ای مذهبی در اصفهان به دنیا آمد. وی پس از آنکه تحصیلات ابتدایی را پشت سر گذاشت. برای تأمین معاش خانواده روزها کار می کرد و شبها درس می خواند. تحصیلاتش را تا دورة راهنمایی ادامه داد. در نوجوانی با امام خمینی رضوان الله علیه آشنا شد و با سرسختی از امام دفاع می-کرد. با وجود سن کم به همراه والدینش در راهپیمایی ها و تظاهرات شرکت می کرد. با تشکیل بسیج به علت کمی سن از پذیرش او خودداری می کردند که با اصرار پدرش او را پذیرفتند. فنون دفاع شخصی ورزشهای رزمی مثل کاراته را نیز فراگرفت و در کلاس های آموزش معارف اسلامی و عقیدتی بسیج به طور منظم شرکت داشت. آمادگی و هوش سرشار و استعداد خوبی که داشت به یک مربی تمام عیار تبدیل و مربی کلاسهای آموزش بسیج گردید و با تلاش و کوشش به آموزش بسیجی ها می پرداخت.
پس از شروع جنگ تحمیلی در سن 17 سالگی به جبهه های جنگ رفت و در چندین عملیات شرکت داشت. در یکی از عملیات ها از ناحیه سر مجروح شد و ترکش به قسمت راست سر او اصابت کرد؛ ولی پزشکان از خارج کردن ترکش خودداری کردند و بیان داشتند در صورت جراحی ممکن است بینائی چشمش را از دست بدهد، وی درد زیادی را تحمل می کرد؛ ولی با این وجود ناراحتی و درد خود را از دیگر پنهان می کرد و نمی گذاشت کسی متوجه آن شود. وی بر اثر لیاقت و شایستگی به فرماندهی یگان دریایی لشکر 8 نجف اشرف منصوب شد و در چندین عملیات آبی و خاکی شرکت کرد. سرانجام در 4 دی 1365ش در عملیات کربلای 4 در جزیره ام الرصاص به شهادت رسید و پیکر پاکش را به اصفهان منتقل و در گلستان شهدای اصفهان، قطعة کربلای4، ردیف2، شمارة 1 به خاک سپرده شد.
