سید محمدحسن کاشی

معروف به سید حسن واعظ کاشى و ملقب به سلطان الواعظین، فرزند سید محمد موسوى کاشانى از دانشمندان و اعلام اواخر قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم هجرى به شمار مى‏رود. وى پیش از سال 1250ق. در کاشان دیده به جهان گشود. وى ظاهراً علوم مقدماتى را در کاشان خوانده و سپس راهى دارالعلم اصفهان شده تا از محضر فقیهان و حکیمان نامدار آن استفاده نماید. از همان دوران کودکى و نوجوانى به وعظ و خطابه علاقمند بوده است به طورى که از سن پانزده سالگى به سخنرانى و ارشاد مردم، همت گماشته است. حاج سید حسن، در قدرت بیان و فصاحت کلام، کم‏نظیر بوده و از مشاهیر گویندگان و خطبا و رؤساى اهل منبر اصفهان به شمار مى‏رفته است. البته همانطور که پیشتر از قول آیت‏الله ارباب نقل شد، معظم له سال‏هاى آخر حیاتِ سید کاشى در اصفهان را درک کرده و تحت تأثیر منبرهاى گیرا، مواعظ رسا و ناله‏هاى حزن‏آور سید بر مصائب اهل‏بیت قرار گرفته بوده است. بنابراین معلوم مى‏شود که سید واعظ پس از بازگشت مجدد به اصفهان، از گفتار و کردار قبلى خود پشیمان شده و سرانجام نیز با اسلام و ایمان از دنیا رفت . وفات؛ سلطان ‏الواعظین حاج سید محمد حسن کاشانى سرانجام در اول ربیع ‏الثانى 1320ق جان به جان‏ آفرین تسلیم کرد و در تخت فولاد اصفهان، تکیة میرزا ابوالمعالى کلباسی به خاک سپرده شد.