فرزند سید فخرالدین موسوی خوانساری معروف به رضوان بن سید محمد رضا بن سید محمد مهدی بن سید حسن بن سید حسین بن ابوالقاسم جعفر بن قاسم بن محب الله موسوی. وی در اصفهان نزد علمای این شهر خصوصاً آقا شیخ محمدرضا نجفی به تحصیل پرداخت. در دوره اختناق رضا خان به اجبار ترک لباس گفت؛ اما دست از تحصیل و طلب علم برنداشت و پس از طی شدن دوره اختناق مجدداً لباس روحانیت را در برکرد. او ضمن اشتغال به کسب و کار ساعت سازی همچنان در خدمت بزرگان تلمذ می کرد و از راه منبر و موعظه نیز مردم را ارشاد می نمود. سرانجام در 12 بهمن 1347ش وفات یافت و در تکیة جهانگیرخان قشقایی در تخت فولاد، جنب مزار پدر خود مدفون گردید.
