سید جلال الدین طاهری: فرزند سید عبدالخالق، متولد20 آبان 1305ش، عالم فقیه و خطیب مجاهد، از اعقاب عالم جلیل سید محمد میرلوحی سبزواری اصفهانی است. فعالیت های سیاسی خود را در حمایت از نهضت امام خمینی از سال 1342ش آغاز کرد. از سال1351ش نماز جمعه را در اصفهان اقامه نمود، که با کارشکنی های مأموران رژیم پهلوی روبرو گردید. بارها توسط ساواک دستگیر و زندانی شده و مورد شکنجه های سخت و طاقت فرسا قرار گرفت و یک بار نیز به طور شبانه و با لباس خواب ربوده شد و به تهران منتقل شد. استقبال مردم اصفهان از وی در بازگشت از تبعید مهاباد، تاریخی توصیف شده است. پس از بازگشت از تبعید، سخنرانی¬های انقلابی علیه رژیم پهلوي را ادامه داد. در 10مرداد1357ش دستگیر و زندانی شد. لذا مردم مبارز اصفهان به سبب ضرب و جرح زندانيان سياسي و تبعيد ايشان در منزل آيت الله سيد حسين خادمي تحصن كردند كه با حمله نيروهاي نظامي به تحصن كنندگان و شهادت دو نفر و زخمي شدن جمعي از جوانان در 20 مرداد 1357ش در اصفهان اعلام حکومت نظامی شد
پس از پیروزی انقلاب اسلامی به عنوان نماینده امام خمینی در استان اصفهان و امام جمعه اصفهان منصوب شد و چندین دوره از طرف مردم اصفهان به نمایندگی مجلس خبرگان برگزیده شد. در دوران دفاع مقدس بارها با حضور در جبهه‌ها، رزمندگان را همراهی می نمود و برای پشتیبانی از رزمندگان و کمک به جبهه¬ها فعالیت فراوانی انجام داد و در همان سالیان فرزندنش سید علی طاهری به شهادت رسید و مفقودالجسد گشت. سال ها در حوزه علمیه اصفهان به تدریس پرداخت. از آثارش «المحاضرات مباحث فی اصول الفقه» است. در اواخر دوران حیات به علت بيماري از امامت جمعه اصفهان کناره گیری نمود. سرانجام وی روز يکشنبه 12 خرداد 1392ش درگذشت
