سیّد محسن عقیلی؛ فرزند سیّد احمد و مادرش عشرت ذاکر در 10 شهریور 1341ش در محله چهارسوق شیرازی های اصفهان به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه اشراق در خیابان صارمیه گذراند و دورة راهنمایی را در مدرسة ابومسعود (خلیفه سلطانی) تا سال دوم ادامه داد. اوقات فراغتش را به ورزش کردن و مطالعه کتاب های مذهبی و قرآن خواندن می گذراند. وی همچنین در مغازه پارچه فروشی کار می کرد در حوادث انقلاب اسلامی تحولی در رفتارش پیدا شد و در تظاهرات و راهپیمائیها و شعار نویسی بر دیوار مردم را یاری می کرد. به همراه جوانان در مسجد صفا جلسات مذهبی برقرار می کردند. وی با پیروزی انقلاب اسلامی در کمیته دفاع شهری فعالیت خود را آغاز کرد و سپس داوطلبانه از طرف جهادسازندگی به کردستان رفت تا در آنجا مردم را در امر خانه و مدرسه سازی و کمک به محرومان یاری رساند. وی پس از یک سال که در کردستان بود به سیستان و بلوچستان رفت و به عضویت سپاه آنجا درآمد پس از آن و با شروع جنگ تحمیلی عازم جبهه های جنوب شد و تا زمان شهادتش در اواخر سال 1363 در جبهه ماند و خدمت کرد. سیّد محسن در عید مبعث سال 1362 با دختری از یک خانواده متدین و هم محلی خود به نام عادله رشادی ازدواج کرد و ثمره این ازدواج یک فرزند پسر به نام سیّد حسین بود. در طول دوران خدمت در جبهه ها در عملیات گوناگون ثامن الائمه، طریق القدس، فتح المبین، بیت المقدس، رمضان، محرم، والفجر2و4 و خیبر شرکت داشت و چندین بار مجروح شد از جمله در آزادسازی خرمشهر نیز از ناحیه پا مجروح شد که دکتر معتقد بود در صورت عدم معالجه پایش، باید قطع شود ولی سید محسن جبهه را ترک نکرد و با کمال تعجب چند ماه بعد بهبودی به دست یافت. او مدتی به عنوان جانشین فرماندهی گردان ابوالفضل(ع) از لشکر امام حسین(ع) را به عهده گرفت. سیّد محسن قبل از شهادت در عملیات بدر مجروح می شود و حاج حسین خرازی از او می خواهد به عقب برگردد ولی او گفت: من فرمانده هستم اگر به عقب برگردم روحیه بچه ها تضعیف می شود» و سرانجام وی در منطقه عملیاتی بدر در 21363/11/20ش در هورالعظیم به شهادت رسید پیکر پاک این شهید پس از سالها گمنامی به آغوش وطن باز گشت و در گلستان شهدای اصفهان، قطعه یوسف1، ردیف1 و شمارة14 به خاک سپرده شد.
