سید نصرالله درچه ای، فرزند سید محمدحسین و برادرزاده و داماد سید محمدباقر درچه ای، از شاگردان حاج آقا رحیم ارباب، شیخ علی عاشق آبادی و جلال الدین همایی بود. وى عالمى پرهيزكار و فروتن بود. سادهزيستى و دورى از تجملات و زرق و برق دنيا را شيوه زندگى خود قرار داده بود و در نهايت قناعت و سادگى و بىاعتنائى به امور دنيوى مىزيست. او در خدمت به مردم شب و روز نمىشناخت و تبليغ دين و نشر احكام اسلام را سرلوحه كارها و زندگى خويش قرار داده بود. در مقابل كارهاى خلاف كه بوئى از حرام مىداد شجاعانه و صريح مىايستاد و بدون ملاحظه سود و زيان خود، خلاف و خلافكار را سرزنش مىكرد. مردم نيز به وى ارادت داشتند. وى در 15 خرداد 1347ش در درچه وفات يافت و در صحن تكيه كازرونى به خاک سپرده شد.
