سید هاشم رشتیان هنرمند نقاش، فرزند سید محمد مؤمن، حدود سال 1232ش به دنیا آمد. وی از کودکی به نقاشی علاقه داشت نزد برادرانش استاد سید حسین نقاش (م: 1335 مدفون در تکیة صاحب روضات ) و استاد سید رحیم به فراگیری نقاشی پرداخت.
در کتاب« نقاشی روی گچ» آمده است که: «بیشترین سهم در رونق و رواج نقاشی را باید از آن خاندان صاحب ذوق و هنرمند رشتیان دانست و از پیشکسوت و ولی نعمت این خاندان سید هاشم رشتیان یاد کرد که وارستة هنرمندی بوده است. با استعداد و نبوغی در خلاقیت هنری که کمتر همتایی چون او را می شود در جمع رشتیان ها یافت و نام برد.سید هاشم تنها نقاش و گچ نگار نبود، خداوند به او استعدادی بخشیده بود که در تمامی رشته های هنری سنتی سرپنجه هایی توانا و خلاق و ذوقی وافر و کافی داشت. سید هاشم جدا از عالم ذوق و خلاقیت، هنرمندی آزاده و مردمی و با اخلاص بود، در میان مردم زندگی می کرد و برای مردم هنر می آفرید و هرگز از مردم کوچه و بازار روی گردان نبود».
در احوال وی آمده «که بسیار شوخ طبع و خنده رو بود و همیشه با قرآن، مأنوس و ذکر دایم او کلمه «یا نبی الله» بوده است».
استاد سید هاشم سرانجام در 27 بهمن سال 1330ش فوت و در صحن تکیة بروجردی به خاک سپرده شد.
