شیخ محمدرضا ملایی رنانی؛ عالم فاضل از دانشمندان معاصر و از بزرگان رهنان اصفهان. فرزند محمدباقر، در سال 1295ش/28 ذی قعده1331ق دیده به جهان گشود. پس از تحصیل در اصفهان، راهی قم شد و از محضر شیخ عبدالکریم حایری یزدی بهره برد و اجازه اجتهاد از استادش گرفت. وی کارهای شخصی اش را خود انجام می داد، کارگری می کرد. مزرعه را آبیاری می نمود و کمک از کسی نمی پذیرفت. خط بسیار زیبایی داشت.روضه خوانی نیز می کرد و سخنرانی و مجلس وعظ بسیار گیرایی داشت. نماز را با صدای زیبایی مانند آواز دلنشین قُرا مصری می خواند. شیخ محمدرضا ملایی مورد توجه علما و مراجع بود. شیخ محمدرضا روز فوت خود را از پیش می دانست. هنگامی که در اواخر عمرش او را به بیمارستان بردند و خواستند بدنش را عمل جراحی کنند، اجازه نداد و فرمود که هفتاد و دو ساعت دیگر بیشتر زنده نیستم. وی سرانجام در یکم آذر 1362ش/16 صفر 1404ق، حدود 67 سالگی از دنیا رفت و در تخت فولاد در تکیه سید رضی آرمید.
