شیخ محمد حکیم خراسانی گنابادی؛ فرزند شیخ زین الدین، حکیم، فیلسوف محقق، عالم زاهد عابد، ادیب جامع، مدرس نامدار علوم عقلی و نقلی بویژه حکمت اسلامی در قرن چهاردهم هجری در حدود سال 1290ق در تربت حیدریه زاده شد.
شیخ محمد، مقدمات را در زادگاهش و سپس در سبزوار خواند و در آغاز جوانی به مشهد سفر کرد. در حوزة علمیة مشهد فرا گرفت. سپس برای تکمیل دروس فقه و اصول راهی نجف اشرف شد سپس به همراه فاضل تونی اصفهان بازگشت. وی در فضل و مراتب علم و دانش، در عصر خود کم نظیر بود. وی را خاتم مدرسان فلسفه اصفهان خوانده اند.
سرانجام وی در بامداد شنبه غره ذیحج1355ق/24 بهمن 1315ش در محل اقامت و تدریس خود، حجرة مدرسة صدر، در اثر سکتة قلبی چشم از جهان فروبست و در تخت فولاد، جنب استادش آخوند کاشی در تکیة ملک مدفون گردید.
