مرشد عباس زریری: فرزند حسین، داستان سرای معروف و از مشاهیر نقالان ایران، شاعر و طبیب معاصر، در سال 1288ش، در محله مستهلک اصفهان متولد شد. او خود می گوید: «در کودکی یتیم شدم. سال 1335قمری در سراسر ایران قحطی نان شد. بهای شش کیلو نان هفت تومان پول نقره بود ولی اشیا دیگر ارزان بود. مثلا شش کیلو مس مرغوب را در تمام شهر می گرداندند تا یکی از دو ریال تا پنج ریال بخرد. عده ای با خوردن گوشت اسب و پنبه دانه جان بدر برده بودند. بعد از قحطی و وبا، دیگر از پدر و مادر و جمیع خویشان جز من کسی باقی نبود. از سن یازده سالگی همراه درویشان به راه افتادم و با مداحی امرار معاش نمودم و هر شبی را در یکی از دهات اصفهان و بیشتر در لنجان بسر بردم. به مشاغل ساعت سازی، صحافی، تعمیر لوازم خانگی و طبابت سنتی پرداختم». وی در نقالی از شاگردان مرشد عباس کسرایی بود. استاد منوچهر شیخ صراف، از قول مرشد علی زنگنه در این مورد چنین نقل می کند: «یک روز عباس نامی که بعدها به نام مرشد عباس زریری معروف شد، در قهوه خانه وارد می شود و پس از شنیدن نقل مرشد عباس بزرگ به دنبال او می رود و درخواست می کند که او را به شاگردی بپذیرد. مرشد عباس بزرگ چون اصرار و علاقه جوان را به نقالی می بیند او را به شاگردی می پذیرد و از آن به بعد شب ها به هنگام نقالی، شگردها و روش های نقالی را به شاگردش می آموزد. استاد وقتی توان شاگرد را در یک سفر به شیراز در نقالی می بیند، به او اجازه می دهد در تمامی ایران به نقالی بپردازد». از سال 1308ش شروع به شاهنامه خوانی کرد. به زودی طرفدار بسیاری یافت و پس از درگذشت مرشد عباس کسرایی، محبوبترین شاهنامه خوان اصفهان بود. زریری بر خلاف شکل و شمایل رستم گونه مرشد کسرایی، دارای جثه ای کوچک و قد و بالایی ظریف بود، ضمن آنکه چنان صدایی پرطنین و بم و با صلابتی داشت که شنونده اش را شگفت زده می کرد. او سی و هفت سال در قهوه خانه گلستان در خیابان چهارباغ اصفهان عصر ها قصه می گفت. روایات نقالان قدیم از شاهنامه و سایر کتاب های اساطیری ایران را که سینه به سینه به دوره او رسیده بود، از حفظ داشته و با بیانی گیرا و جذاب در جمع زیاد مستمعین حاضر در قهوه خانه ها با حرکات دست و پا و عصا روایت می کرد و صحنه های رزم و بزم را برای حاضرین مجسم می ساخت. او علاوه بر نقالی، گهگاه به روش تمامی نقالان از زمان صفویه، به مصیبت خوانی و ذکر مصائب اهل بیت علیهم السلام می پرداخت. مرشد عباس در30 تیر 1350ش درگذشت.