عباس سروری؛ فرزند جلال خان، در سال 1289ش در خانواده¬ای هنرمند در اصفهان به دنیا آمد. پدرش جلال خان که در آن سالها، مدیریت یکی از هتل های قدیمی و شاید اولین هتل دایر در اصفهان به نام هتل گلزار را به عهده داشت، خود از اهالی هنر بود و در نواختن تار و ویلن چیره دست بود. عباس سروری از دوران نوجوانی به موسیقی علاقه¬مند گردید و نواختن تار را نزد پدر آغاز کرد. وی دوران تحصیل ابتدایی و متوسطه را در اصفهان و در کالجی که توسط دو خواهر آمریکایی اداره می¬شد، سپری کرد. علاقة وی به نواختن تار به قدری بود که شب و روز خود را به فراگیری و نواختن این ساز می¬گذراند.
وی در سال 1330ش همراه با خانوادة خود به تهران نقل مکان نمود و در این شهر نیز به فعالیت هنری خود ادامه داد و در رادیو تهران همراه با استاد جلیل شهناز هر کدام به نوبت و به طور هفتگی به تکنوازی می¬پرداختند. استاد پس از چندی دوری از شهر و دیار محل زادگاه خود را بر نتافت و مجدداً به اصفهان بازگشت. در رادیو اصفهان نیز در قالب هنری در برنامه¬های موسیقی مشغول فعالیت شد.
وی در طول همکاری با رادیو اصفهان اثرات هنری کم نظیری را چه به صورت تکنوازی و چه به صورت گروهی با استادانی همچون جلال الدین تاج اصفهانی و حسن کسایی و دیگران از خود به یادگار گذاشت.
عباس سروری سرانجام در سن63 سالگی در سوم مهر 1352ش فوت و در تکیة گلزار به خاک سپرده شد.
مقاله منوچهر شیخ صراف از دانشنامه تخت فولاد اصفهان
