عبـاس پیکری، فرزند مصطفی به تاریخ 1341ش در شهر اصفهان چشم به جهان گشود و در خانواده ای مذهبی پرورش یافت. از همان دوران کودکی چنان تربیت شده بـود که همپـای دیـگر اعضـای خـانـواده روزه می گرفت. وی مؤذن و مکبّر مسجد محل بود. از سال 1348ش قدم در راه تعلیم نهاد. با اوج گیری نهضت اسلامی، با حضور در مراسم و فعالیتهای مذهبی و انقلابی، راهپیماییها و مبارزات مردمی مخالفت خود را با رژیم پهلوی نشان داد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز دست از مبارزه برنداشت و با شروع جنگ، به مناطق جنگی جنوب اعزام شد و در اولین روز حضور در جبهه در جاده ماهشهرـ آبادان از ناحیه پا بشدت مجروح شد و تنها اصرارهای خودش بود که پزشکان را از قطع کردن پایش منصرف کرد.پس از بازیافتن سلامتی اش به جبهه بازگشت. در ادامه فعالیتهایش درجبهه، عهده دار جانشینی فرماندهی بهداری لشکر امام حسین(ع) شد و با مدیریت قوی خود و کمک نیروهای مخلص، تحولی چشمگیر در امور بهداری لشکر ایجاد کرد.
سرانجام در عملیات والفجر 8 به تاریخ 26 بهمن 1364ش در کنار ساحل اروند رود هنگامی که با تعدادی از پزشکان و امدادگران در سنگر اورژانس مشغول مداوای مجروحان عملیات فاو بود، بر اثر اصابت گلوله مستقیم دشمن به شهادت رسیـد. پیکر آن شهید، در گلستان شهدای اصفهان قطعة والفجـر8، ردیـف3، شمـارة5، به خاک سپرده شد.
