عبدالجواد حکیمی معروف به فلاطورری، فیلسوف و اسلام شناس دانشمند، از اعقاب حکیم ملا اسماعیل واحدالعین اصفهانی است.
تولد و تحصیلات؛ در 24 جمادی الثانی 1343ق/ 29 دی 1304ش در محلة بیدآباد اصفهان زاده شد. پدرش حسین فلاطوری و مادرش رقیة خدابخشیان بود. دوران دبستان را در مدرسة اقدسیه و ایران گذرانید و در سال 1322ش با گرفتن دیپلم از هنرستان صنعتی اصفهان، دورة تحصیلات متوسطه را به پایان برد و همزمان با تحصیل در هنرستان، مراحل آغازین علوم حوزوی را در حوزة اصفهان از محضر علمایی همچون شیخ محمدتقی قمشه ای سپری کرد.
وی در سال 1323ش با خانوادة خود به تهران کوچ کرد و با اقامت شبانه روزی در مدرسة مروی، از محضر استادان ارجمندی چون حاج شیخ محمدتقی شاه آبادی کسب فیض نمود.
در سال 1326 به مشهد رفت و در مدرسة حاج حسن حجره گرفت. وی در زمان تحصیل در مشهد در حالی که تنها بیست و چهار سال داشت به درجة اجتهاد نایل شد.
وی در سال 1330 به تهران آمد و در سال 1332ق با آقا میرزا مهدی آشتیانی آشنا شد و نزد وی اسفار خواند و ایشان به فلاطوری اجازة تدریس فلسفه داد. سرانجام در سال 1333ش/ 1954م، راهی آلمان شد و در شهرهای ماینز، کلن و بن به تحصیل فلسفه، روانشناسی، جامعه شناسی، علوم تربیتی، فلسفة حقوق، علوم دینی تطبیقی و همچنین اسلام شناسی مشغول شد. وی در همان سال های نخست اقامت در آلمان، زبان آلمانی را فراگرفت و سپس به آموختن زبان لاتین پرداخت تا بتواند فلسفة غرب را از زبان اصلی آن فراگیرد. در سال 1338ش از دانشگاه کلن مدرک گرفت به عنوان استادیار در دانشگاه هامبورگ به تدریس زبان و ادبیات فارسی و فلسفه اسلامی پرداخت. وی در سال1340ش با ارائه پایان نامه با عنوان « تفسیر اخلاق کانت در پرتو احترام» دکترای خود را از دانشگاه « بن» دریافت نمود.
در سال 1964 به شهر کلن کوچید و در دانشگاه آنجا به تدریس زبان فارسی پرداخت. «فلاطوری ضمن تدریس در دانشگاه کلن، در راستای گسترش اسلام و پیام انقلاب شکوهمند اسلامی ایران، در کشورهای مختلف اروپایی، کنگره ها و کنفرانس های متعدد برگزار کرد». «با پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357ش/ 1978م، ده ها پرسش دربارة تشیع برای اروپائیان مطرح گردید؛ سؤالاتی دربارة باورهای شیعیان، حکومت اسلامی و اندیشة سیاسی شیعه، نظام حقوقی و ارزشی شیعه برای پاسخ دادن به این پرسش ها، زمانه شناسی، آگاهی گسترده از مبانی مذهب، شناخت درست مخاطبان و بیانی استوار لازم بود؛ خوشبختانه فلاطوری این همه را داشت».
در سال 1355 که مبارزه ضد رژیم سلطنتی در ایران، به ایران آمد و بنیاد «آکادمی علوم اسلامی» را پیشنهاد داد و پروفسور فلاطوری به آلمان برگشت و به کار تأسیس آکادمی پرداخت. فلاطوری برای پشتیبانی از اسلام، به «تأسیس دانشکدة معارف اسلامی در اروپا» بود. این طرح برای آموزش درست و دانشگاهی اسلام به مسلمانان و غیر مسلمانان جهان که خواستار شناختی حقیقی دربارة اسلام بودند، لازم و کارآمد بود. قرار شد این دانشکده با همکاری «دانشگاه الأزهر» در مصر تأسیس شود ، اساسنامه و آیین نامة آن هم نوشته و تصویب شد؛ اما با درگذشت ناگهانی شیخ محمد غزالی، از دوستان نزدیک فلاطوری، و نیز درگذشت شیخ جادالحق، شیخ الأزهر، این همکاری ناتمام ماند. فلاطوری از پای ننشست و آکادمی را به هامبورگ منتقل کرد و در تکاپوی فراهم کردن مقدمات تأسیس دانشکده بود که ناگزیر دعوت حق را لبیک گفت و رخت به سرای باقی کشید.
سرانجام فلاطوری پس از 71 سال زندگی در حالی که در تکاپوی تأسیس دانشکدة علوم و معارف اسلامی در شهر هامبورگ بود، در یکشنبه 9 دی ماه 1375 در آلمان، به دیار باقی شتافت و پیکر او در 21 دی ماه در جوار تربت پاک شهیدان اصفهان و در کنار آرامگاه حاج آقا رحیم ارباب ، در تکیة فاضل هندی ، به خاک سپرده شد.
