میرزا عبدالحسین خوشنویس اصفهانی متخلص به «قدسی» خوشنویس، شاعر و دانشمند معاصر، فرزند میرزا محمّدعلی خوشنویس اصفهانی، نزدیک اذان صبح دوشنبه 4 رمضان 1287ق در محلة دردشت به دنیا آمد. او دانش های ادبی و دینی را نزد علمای برجسته آن روزگار اصفهان از جمله حاج میرزا بدیع درب امامی، آخوند ملا محمّد کاشانی، آخوند ملا عبدالکریم گزی، حاج آقا منیرالدین بروجردی، آقا سیّد محمّد بامبالغه می کرد و خط او را بر خط میرزا احمد نیریزی رجحان می نهاد. او را خاتم نسخ نویسان ایران به سبک نیریزی و اشرف الکتاب دانسته اند و نوشته اند که پس از میرزا عبدالحسین قدسی هیچ یک از معاریف خطّة خط، خط نسخ را به پایه و مایة وی نرسانده و ننوشته اند.
از هنرنمایی های او در خوشنویسی در اوان جوانی یکی این بوده است که سورة اخلاص را بر روی یک دانة برنج می نگاشته است
در ثلث جلی نیز آثاری ارزشمند از خود به یادگار نهاده است، از جمله خطوط برخی کتیبه های کاشیکاری ابنیه و سنگ لوح ها در مقابر اصفهان
میرزا عبدالحسین قدسی در سرودن انواع فنون شعر خصوصاً غزل و ماده تاریخ و مثنوی مهارت داشت. گاهی خود به تفنن شعر می گفت و «قدسی» تخلّص می کرد. در بدیهه گویی تبحّری به سزا داشت.
وی از پیشروان آموزش پرورش نوین در اصفهان بود. او در3 ربیع الاول1326ق/16فروردین 1286ش مدرسة قدسیه را تأسیس کرد. مدرسه قدسیه در حقیقت راه فرهنگ جدید را در اصفهان هموار ساخت و تشکیلات و اسلوب تازة معارف را که مولود عهد مشروطیت بود، از بدنامی و هجوم مخالفان نجات داد و از این رهگذر خدمت بزرگی به فرهنگ نوین اصفهان کرد
مدرسة قدسیه ابتدا در منزل میرزا عبدالحسین قدسی واقع در نزدیکی امامزاده درب امام تأسیس شد. میرزا عبدالحسین قدسی حدود چهل سال مدیریت این مدرسه را بر عهده داشت.
میرزا عبدالحسین قدسی در شب یک شنبه5 صفر 1366ق/8دی 1325ش درگذشت و پیکر او را در صحن تکیة تویسرکانی در قبرستان تخت فولاد به خاک سپردند.
آثار
1-خوشنویسی سورة اخلاص را بر روی یک دانة برنج
2- قرآنِ معروف به صمصام الملکی
3-« قرآن به قطع وزیری کوچک به خط نسخ عالی و کتابت خفی و رقاع عالی بلکه ممتاز با رقم « عبدالحسین اصفهانی» که برای امام جمعه اصفهان نوشته است
4- « قرآن» شصت پاره ای خطی، به خط اعلای نسخ که به هزینة حاج محمّدصادق صراف اصفهانی به انجام رسیده است
5. «زادالمعاد» نوشتة علامه ملا محمّدباقر مجلسی که در سال 1312ق در تهران چاپ سنگی شده است،
6- « محجة البیضاء» نوشتة شیخ هادی طهرانی که به خط نسخ خوش میرزا عبدالحسین قدسی در سال 1320ق چاپ سنگی شده است،
7-« زبدة الاصول» شیخ بهایی، که محمّدباقر صدرالافاضل سه دهی اصفهانی آن را تصحیح کرده و میرزا عبدالحسین قدسی به خط نسخ کتابت نموده و در سال 1316ق در چاپخانة اصفهان، چاپ سنگی شده است .
8- «نجاة العباد» تألیف شیخ محمّدحسن نجفی( صاحب جواهر) که به خط نسخ کتابت شده و در سال1321ق در مطبعه مرتضی تهران چاپ سنگی شده است.
در ثلث جلی نیز آثاری ارزشمند از خود به یادگار نهاده است، از جمله خطوط برخی کتیبه های کاشیکاری ابنیه و سنگ لوح ها در مقابر اصفهان همچون: 1. سنگ لوح قبر میرزا ابوالقاسم محمّدنصیر طرب در امامزاده احمد اصفهان، 2. سنگ لوح قبر رضاقلی خان همای شیرازی به خط ثلث در امامزاده احمد اصفهان، 3.سنگ لوح مزار میرزا عباس پاقلعه ای در تکیة آغاباشی در تخت فولاد اصفهان ، 4. قسمتی از کتیبة داخلی زیر گنبد زینبیة اصفهان از « یهدی الله لنوره من یشاء…» الی آخر، 5. کتیبه تعمیری سمت راست مدخل مسجد امام ( مسجد شاه) اصفهان که در زمان ریاست جواد مجدزاده صهبا بر ادارة کل آثار باستانی اصفهان در سال 1322ش انجام گرفت و به دیوارة طرفین ورودی مسجد بدین صورت «قال النبی صلی الله علیه و آله انا مدینة العلم و علی بابها» نصب گردید، 6. کتیبة تعمیری بیرونی دور گنبد مدرسة چهارباغ.