علی همدانیان؛ فرزند محمدرضا، مدیر صنعتی و کارخانه دار در سال1280ش در اصفهان متولد شد.علی مدتی در اصفهان شاگرد مغازه بود تا این که خود توانست دکه ای برای فروش پارچه فراهم نماید. پس از مدتی دکه را تبدیل به مغازة پارچه فروشی کرد. وی با کارخانة وطن برای فروش محصولاتش همکاری می‌کرد. سرمایة او به تدریج زیاد شد تا زمانی که چندین کارخانة نساجی در اصفهان تأسیس شد. با راه اندازی و نصب کارخانه، علی همدانیان مدیرعامل کارخانه گردید و تا سالهای زیاد این کارخانه را به خوبی اداره کرد. نصنایع پشم، تحت مدیریت علی همدانیان به خوبی اداره می‌شد. به طوری که وقتی در اردیبهشت1331 به دلیل توجه به کارخانه شهناز، از مدیریت عاملی کارخانه صنایع پشم استعفا داد، اعلام کرد: «امروز که من پس از سال‌ها مدیریت عامل و ریاست هیأت مدیره، این شرکت را به همکاران دیگر خود تحویل می‌دهم،
برای برپایی کارخانة شهناز از سال 1327 علی همدانیان به همراه برادرش حسین و حبیب اشراقی به خرید زمین و وارد کردن ماشین‌آلات نساجی مشغول شدند. آنها محور چهارباغ بالا را برای تأسیس کارخانه برگزیدند. در سایة مدیریت خوب علی همدانیان، کارخانة شهناز در 21 آذر 1329 به بهره برداری رسید. امتیاز این کارخانه آن بود که روز به روز بر وسعت و دامنة فعالیت آن افزوده می‌شد. به طوری که در سال1331 این کارخانه فقط بیست هزار دوک ریسندگی داشت که سالیانه 650 هزار بقچه نخ تولید می‌کرد. در آن سال کارخانه تنها 800 کارگر داشت. اما به سرعت قسمت بافندگی نیز به کارخانه اضافه شد. در سال 1334 که نخست‌وزیر، دکتر اقبال، به اصفهان آمد، در بازدید از کارخانه شهناز از علی همدانیان شنید که کارخانه دارای 32 هزار دوک ریسندگی است که امید است تا به زودی به پنجاه هزار عدد برسد. در این کارخانه 400 دستگاه ماشین بافندگی نیز راه اندازی شده بود. در اندک مدتی به یک هزار دستگاه خواهد رسید و 1550 کارگر چرخ‌های آن کارخانه را می‌گردانند. با این توسعه محصول کارخانه روزانه یک هزار متر پارچه و دو هزار بقچه نخ خواهد بود. در سال 1341روزنامة مجاهد راجع به کارخانه شهناز نوشت: «فعلاً کارخانه شهناز یکی از کارخانجات نمونه خاورمیانه است. زیرا از نظر ماشین‌آلات مدرن و محصول، بخصوص نظم کارخانه شهرت بسزایی دارد» علاوه بر کارخانة شهناز، در سال1337 علی همدانیان یک کارخانه سیمان در روستای خود حسن آباد در اصفهان برپا نمود. در گزارشی از این کارخانه می‌خوانیم، دکتر امین مدیر عامل وقت کارخانه در حضور چند نفر از بازدید کنندگان کارخانه اعلام کرد «ساختمان کارخانه دویست تنی در سال 1334 شروع گردید و در سال 1337 به وسیلة نخست‌وزیر وقت گشایش یافت و پس از سال 37 بازار ایران رو به ترقی بود و با استفاده از پشتوانه اسکناس صنایع ایران روز به روز زیادتر می‌شد و از این جهت شرکت سهامی سیمان اصفهان تصمیم گرفت که کارخانه را توسعه دهد و با این فکر در سال 1339سفارش یک کارخانه سیصد تنی دیگر داد که ساختمان آن در سال جاری پایان یافت و بهره‌برداری از آن آغاز گردید[…] محصول کارخانه تا سال 1340 فقط یک نوع بود؛ ولی از آن پس کارخانه توانست با کمک کارگران، انواع سیمان را تولید نماید». در سال 1341 علی همدانیان از طرف مدیران کارخانجات اصفهان به اتفاق آراء به سمت ریاست سندیکای کارخانجات اصفهان منصوب شد. او در موقع انتصاب به این سمت اظهار امیدواری کرد که «موفقیت‌های شایانی در زمینة صنایع و ایجاد حسن تفاهم بیشتری بین کارگر و کارفرمایان اصفهان به دست آورد».
فتح الله معتمدی، رئیس سابق اداره کار اصفهان، که بعدها نماینده این شهر شد و در نطق‌های خود کارفرمایان اصفهان را به باد انتقاد می‌گرفت، دربارة درگذشت همدانیان در مجلس گفت: «به طوری که خاطر نمایندگان محترم مستحضر است، ساعت نه و نیم بعد از ظهر روز سه‌شنبه اول دی ماه ۱۳۴۲ آقای علی همدانیان مدیر عظیم‌ترین کارخانه نساجی ایران در اصفهان به مرض سکته در گذشت. آقای علی همدانیان مردی بود بسیار مبتکر، توانا، فعال که از صفر شروع کرد. و بعد بقول آقای پاینده یکی از ثروتمندترین مردان این کشور شد و این ثروت را در سایه فعالیت، کار و انرژی بدست آورد، نه از طریق سفته بازی و کلاه برداری و کارهای نامشروع. جا دارد که دراین مجلس از او تجلیل بشود، او مرده است؛ ولی می‌بایست خدمت گزاران مملکت را تجلیل بکنیم، تا نظایرشان زیاد بشود. کارخانة همدانیان، شهناز اصفهان،۴۰۰۰ کارگر دارد و در حدود ۱۲۰۰۰ نفر از قبل این مرد نان می خورند».
