محمدجعفرکازرونی: فرزند محمدحسین کازرونی، در سال 1285 ش به دنیا آمد.
وی در زمان حیات پدر، مدیریت کارخانه وطن را برعهده گرفت و آنجا را به خوبی اداره می کرد و روز به روز بر وسعت و کیفیت محصولات کارخانه می افزود. به طوری که در سال 1311ش این کارخانه با 48 دستگاه نساجی روزانه 1500 متر پارچه تولید می کرد. این روند هم چنان ادامه داشت و کارخانه وطن هر ساله دستگاه های بیشتری را وارد کرده و بر دایره کار خود می افزود. فعالیت اقتصادی محمدجعفر به کارخانه وطن محدود نشد و سال 1314ش چند نفر از برادران کازرونی شرکت زاینده رود را تشکیل دادند که در آن محمدجعفر عضو هیأت مدیره بود. این شرکت مدتی بعد کارخانه نساجی زاینده رود را وارد کرده و شروع به کار کرد. محمد جعفر در سال 1318 در چند کارخانه نساجی دیگر نیز ورود نموده و در سطوح مدیریت، گره از کار آنها باز کرده بود.
کسب ثروت سرشار و فعالیت های سودبخش اقتصادی این خاندان، خصوصا محمد جعفر را از امور خیر و کمک به مستمندان بازنداشت. در دوره پهلوی اول اخبار زیادی از کمک های محمدجعفر به پرورشگاه یتیمان اصفهان به چشم می خورد. کازرونی صندوقی در کارخانه وطن گذاشته بود که اشخاص و گروه ها برای بازدید از کارخانه باید پولی به آن صندوق برای کمک به پرورشگاه یتیمان می دادند. در یک مورد 500 تومان از درآمد صندوق به این پرورشگاه رسید. اما کمک های کازرونی ها به پرورشگاه یتیمان محدود نشد. آنها به ساخت بناهای وقفی مانند زایشگاه و مدرسه نیز همت گماشتند.
در سال1329ش که دانشکده پزشکی اصفهان در حال تأسیس بود، خاندان کازرونی قسمتی از زمین های خود در منطقه هزار جریب را به صورت مجانی به دانشگاه اصفهان دادند. به همین خاطر دکتر حکمی در موقع افتتاح دانشکده پزشکی از آنان تشکر کرد. فعالیت دیگر محمدجعفر، که نشان از توجه او به ملیّت و استعمارستیزی دارد، زمانی بود که دولت دکتر مصدق تحت محاصره شدید اقتصادی مجبور به فروش اوراق قرضه گردید. محمدجعفر با خرید حدود یک میلیون تومان از این اوراق استقبال زیادی در این امر نشان داد به طوری که روزنامه اصفهان طی مقاله ای با عنوان «کازرونی روی اصفهان را سفید کرد» از او تشکر کرد. سرانجام محمدجعفر کازرونی در13مرداد 1358ش وفات کرد.
