محمد صیرفیان پور فرزند حاج میرزا محمدجعفر صراف، در حدود سال 1290ش، در محله آبخشان اصفهان، کوچه صد تومنی ها متولد شد.
وی از همان اوان نوجوانی و جوانی به همراه برادرش، عبدالکریم به فعالیت پرداخت و ابتدا با پیله وری کار خود را آغاز کردند و با چهارپا، خواربار از اصفهان به لنجانات حمل و می فروختند. پس از آن به همراه برادرش، مغازه ای جهت تعمیرات دوچرخه دایر و در عین حال به افراد علاقه مند، آموزش دوچرخه سواری می دادند. سپس با خرید یک دستگاه اتومبیل سنگین، وارد عرصه حمل و نقل می شود و در این دوره نیز با برادر خود بصورت شراکتی، به فعالیت می پردازد.
از جمله فعالیتهای وی در عرصه صنعت؛ 1. شراکت با حاج آقا شجاع صمصامی، مدیر گاراژ گیتی نورد،
2. پیمان کار حمل گندم از جنوب و کرمانشاه به تهران در قبل و آغاز جنگ جهانی دوم که به همراه برادر خود، مملکت را از یک خطر حتمی و قحطی نجات داد. 3. اعطای وام های طویل المدت به رانندگان ماشین های سنگین. 4. نمایندگی کامیون های اینترناش در حدود سالهای1326-1327ش، که پس از مدتی آن را به میرزا کریم واگذار کرد.
همان گونه که اشاره شد میرزا محمد صیرفیان پور، در سال 1331ش از صنعت کناره گیری کرده و به کشاورزی روی می آورد.
وی از طرف اداره کشاورزی به عنوان کشاورز نمونه انتخاب و به دریافت مدال نایل آمد.
خصوصیات اخلاقی؛ میرزا محمد صیرفیان پور در کار فردی جدی بود و هیچ گونه سهل انگاری را تحمل نمی کرد و همچنین از تملق و دروغ پرهیز می نمود. وی همیشه یاری گر فقرا بود و همچنین برای بالا بردن سطح آگاهی خود از اوضاع اجتماعی و فرهنگی ایران، با افراد فرهیخته ای چون محمد مهریار، مصطفی فشارکی و کاظم آل رسول، مجالست و از محضر آنها استفاده می کرد. پس از فوت فرزند جوانش منوچهر، عروس و نوه های وی که در اثر سانحه تصادف اتفاق افتاد و اینکه این فرزند از همسر اول دو به یادگار مانده بود، او سخت ناراحت و پریشان احوال شد و فقدان آنها برای وی قابل تحمل نبود. سرانجام در اندک زمانی پس از فوت آنها، وی نیز در 6 خرداد1354ش درگذشت و در تکیه صیرفیان پور مدفون شد.
