میرزا محمود یمین السلطنه؛ دومین فرزند ظل السلطان به سال1304ق در شهر اصفهان متولد شد. دوران کودکی و نوجوانی اش را در عمارت باغ چهلستون به سرپرستی میرزا سلیمان آغاباشی که امورات اندرونی خانه ظل السلطان را به عهده داشت، سپری کرده و یا همراه پدر به شکارگاهی وسیع و ملک های رعیت آباد رفته باشد. زبان انگلیسی را نزد اسپاروی معلم انگلیسی فرزندان ظل السلطان فرا گرفت و زبان فرانسه را نیز آموخت و در سن شانزده سالگی ازدواج کرد. به هر حال دوران حکومت خودکامة پدر با پیدایش مشروطیت در ایران به پایان می رسد. وی به سال1328ق در دومین دورة انجمن ولایتی شهر اصفهان با 56 رأی منتخب گردید و وارد انجمن شد. دست تقدیر او را به سال1334ق همزمان با جنگ بین الملل اول و تصرف اصفهان به دست سربازان بیگانة روس و حمایت آن ها حاکم اصفهان می گرداند که در واقع حاکمان اصلی شهر فرماندهان روسی بودند. در این زمینه اشعاری نسبت به اعمال یمین السلطنه توسط مکرم اصفهانی سروده شده است. بعدها نیز در زمان حکومت محمود آقا انصاری امیر اقتدار خواستار نمایندگی مجلس می گردد که با مخالفت مردم اصفهان روبرو می گردد. در کتاب «دیباچة دیار نون» در باب به حکومت رسیدن یمین السلطنه چنین آمده: «روس ها به طرف اصفهان حرکت کردند و با نزدیک شدن روس ها سردار اشجع بختیاری حکمران اصفهان به همراه سایر بختیاری ها اصفهان را به قصد چهارمحال تخلیه کرد، مگر بی بی مریم که از خروج خودداری نمود و باعث قوت قلب اهالی اصفهان شد. روز جمعه 12 جمادی الاول 1334ق یمین السلطنه که از طرف روس ها به حکومت اصفهان منصوب شده بود؛ لیکن با وجود بی بی مریم از اظهار حاکمیت ابا داشت. از خارج شدن بی بی از شهر استفاده کرد و جشن حکمرانی گرفت که غفلتاً رضاخان و چراغعلی خان سردار صولت و جعفرقلی چرمهینی با پانصد سوار و همراهی قنسول خانه آلمان به شهر حمله کرده و دارالحکومه و ادارات دولتی را متصرف شدند و سعی نمودند که از افتادن شهر به دست روس ها جلوگیری نمایند؛ ولی دو روز بعد سپاه روس طی جنگی بر رضاخان و یارانش تسلط یافته و شهر را از تصرف آنان خارج ساختند. با تصرف اصفهان توسط روس ها آزادی خواهان و علما مجبور به پناهنده شدن به نقطه امنی چون بختیاری گردیدند. با ورود روس ها یمین السلطنه فرزند ظل السلطان در حکومت مستقر گردید و رضاخان و سایر متصرفین قبلی شهر به طرف بختیاری گریختند». با خروج روس ها از اصفهان و مخالفت مردم، یمین السلطنه ساکن تهران می گردد و گردانندة امورات ملکی اش در اصفهان را به فرزند خود احمدمیرزا مسعود (متوفی1361ش مدفون در تکیة صاحب روضات) و داماد و پسر برادرش جهانگیر میرزا (متوفی1347ش مدفون در تکیة صاحب روضات) می سپارد. جهانگیرمیرزا منشی کنسولگری انگلیس در اصفهان بود و زبان انگلیسی را به حد کامل می دانست. طبق تحقیقات محلی رعایای یمین السلطنه او را مردی اهل مدارا با رعیت برشمردند.
محمودمیرزا سرانجام در 7 فروردین 1345ش در تهران درگذشت و پس از آوردن جنازه اش به اصفهان در تخت فولاد، شمال تکیة صاحب روضات به خاک سپرده شد.
