مرشد عباس مداح زاده

مرشد عباس مداح زاده؛ معروف به خزدوز و متخلص به مداح، فرزند حسن در شهر اصفهان متولد شد. تمام اجداد مرشد عباس خان به هنر و حرفة خزدوزی اشتغال داشته اند؛ از همین رو او نیز این هنر را به عنوان حرفه انتخاب کرد و نزد پدر و عمویش غلامعلی (مدفون در تکیة میر فندرسکی) به فراگیری این هنر پرداخت. وسایلی که وی به دوخت آن پرداخت:کلاه، نیم تنه و نوعی جلیقه بود که به شهرهای دیگر هم فرستاده می شده است. همچنین به همراه پدر و احیاناً افراد هم صنف خود، اکثر کلاه های ارتش و قشون عصر قاجار را نیز به عنوان سفارش پذیرفته، به نحو مطلوب به انجام می رسانید. مرشد عباس در عین اشتغال به هنر خزدوزی، جزو یکی از ورزشکاران باستانی و شعرای توانای اصفهان با تخلص «مداح» نیز به حساب می آمده و ظاهراً در انجمن ادبی شیدا شرکت می کرده است و بر حسب ارادتی که به خاندان نعمت اللهی بویژه آقا میرزا عباس و آقا زین-العابدین داشته، اشعاری را در مدح آنها سروده است. متأسفانه اشعار وی همگی از میان رفته؛ ولی اکثر شعرهای وی در مدح اهل البیت(ع) بوده است. دورة پهلوی اول او به کربلای معلی شرفیاب می شود و با صدای خوش خود، اشعاری را در مدح امام حسین(ع) و حضرت ابوالفضل(ع) می خواند که مورد توجه زائرین قرار می گیرد به گونه ای که حال آنها منقلب و بیشتر آنها از هوش می روند و از طرف متولیان و مداحان حرم مطهر، تقدیرنامه ای به وی اهدا و جزو خدامین حرم حضرت ابوالفضل(ع) انتخاب می شود. همچنین وی به صورت موروثی جزو متولیان امامزادة درب امام نیز بوده است. مرشد عباس خان مداح زاده سرانجام در 13بهمن 1341ش/7 رمضان1382ق فوت و در تکیة گلزار مدفون شد. سنگ قبر وی دارای تزیینات حجاری زیبایی است که در حاشیة آن، اشعاری از فرزندش محمدحسن به چشم می خورد.