شهید منصور رئیسی؛ فرزند ناصر در مردادماه سال 1337ش در آبادان به دنیا آمد. در سن یازده سالگی پدرش را از دست داد، لذا به همراه خانواده راهی اصفهان شد. بعد از گرفتن دیپلم عازم خدمت سربازی در چالوس شد. به علّت فعالیت های ضد رژیم مورد تهدید اطلاعات پادگان قرار گرفت. بنابراین به همراه چند تن از دوستانش در روزهای انقلاب اختیار پادگان را بدست گرفت و روزهای پایان خدمت او مقارن با پیروزی انقلاب اسلامی شد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، وارد انستیتو تکنولوژی اصفهان شد، اما با شروع فعالیت گسترده گروههای مارکسیستی و ضد انقلاب اسلامی، دانشگاه تعطیل شد. با شروع انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه ها و آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، جهت کمک کردن به مردم آبادان عازم جبهه های جنوب گشت و به خرمشهر رفت و مشغول فعالیّت شد.
همزمان سپاه پاسداران اصفهان طبق یک اطلاعیه، از نیروهای داوطلب خواست که خود را معرفی کنند. بنابراین به اصفهان برگشت و خود را به پادگان 15 خرداد معرفی کرد و برای آموزش، راهی کردستان شد. پس از مدتی از کردستان به همراهی عده ای رزمندگان به اهواز و سپس به جبهة دارخوین محمدیّه منصور از نیروهای گردان مسلم بود. وی در خطوط دفاعی دارخوین عملیات نظامی را شروع کرد و در خط پدافندی شیر آموخته های خود را تکمیل کرد. وی در آن هوای گرم سوزان خوزستان وجب به وجب خطوط دفاعی را کنترل می کرد و زیر آتش دشمن حتی نظافت خط مقدم را فراموش نمی کرد. وی کمتر مسئولیت قبول می کرد اما برای فرماندهان مشاور عالی و همراهی اطمینان بخش بود. او خط شکن و همه فن حریف بود.
وی در عملیّات ثامن الائمه، طریق القدس، فتح المبین، تنگة چزابه، بیت المقدس و رمضان حضوری فعال و فرماندهی گردان امام حسن(ع) از لشکر امام حسین(ع) را برعهده داشت، تا به معاونت فرماندهی تیپ رسید. باعث توقف آن نمی شد و خود جلوتر از همه حرکت می کرد.
عملیات محرم دومین عملیات برون مرزی رزمندگان اسلام بود و در صورت موفقیت آخرین گامهای حضور دشمن بعثی در مرزها شکسته می شد؛ پس از انجام این عملیات، رزمندگان اسلام با آتش پر حجم توپخانه و خمپاره دشمن مواجه شدند و ارتفاعات 175 در آتش پرچم دشمن بعثی می سوخت. منصور رئیسی و مهدی نصر اصفهانی دو نفر از فرماندهان تیپ های لشکر امام حسین(ع) مسؤولیت محور را بر عهده داشتند و روز سوم منصور به عین خوش آمد و گفت من می خواهم بروم دوکوهه و بروم حمام و غسل شهادت بکنم. با وی به دو کوهه رفتم و در بازگشت مرتب از شهادت سخن می گفت که من امشب شهید می شوم و این آخرین غسل من برای شهادت است. با او شوخی کردم و گفتم که: دست بردار مگه آدم قحطی است که تو را ببرند. گفت: نه شوخی نمی کنم این بار نوبت منه. من میدانم این بار شهید می شوم ولی نگران مادرم هستم که خیلی او را دوست می دارم زیرا او پیش از هر کس وابسته به من است. طاقت دل شکسته شو ندارم. راستی منصور درست می گفت زیرا از 11 سالگی او را مادرش بزرگ و تربیت کرده بود. پس منصور ادامه داد او را به خدا می سپارم که حسبنا الله و نعم الوکیل. به عین خوش بازگشتیم و منصور به خط بازگشت و هنگام خداحافظی التماس دعا گفت سلام مرا به فلان و فلان برسان. منصور بازگشت و یکی دو ساعت از شب نگذشته بود که خبر مجروحیت او در سنگر فرماندهی قلب همه را فرو ریخت با شهید ردانی پور به بیمارستان رفتیم و سراغ منصور رئیسی از لشکر امام حسین(ع) را گرفتیم یکی از پرستارها ما را کنار تختی برد که چند دقیقه قبل بیمارش جان به جان آفرین تسلیم کرده بود.
منصور رئیسی در 12 آبان ماه سال 1361ش در مرحلة دوم عملیّات محرم در دامنة ارتفاعات عین خوش به شهادت رسید و او در آخرین لحظة زندگی خود با فریاد یا مهدی یا مهدی اطرافیان را آگاه می سازد و به آن ها سفارش می کند که امام را تنها نگذارید… سرانجام پیکر وی در گلستان شهدای اصفهان، قطعة رمضان، ردیف6، شمارة 4 به خاک سپرده شد.
