میرزا اسدالله رجالیان؛ خطاط و هنرمند خوشنویس، فرزند میرزا عبدالجواد، که در سال 1260ش در اصفهان متولد شد. بر اساس کتیبه ای در یکی از محراب های مسجد سید نام جد میرزا اسدالله رجالیان، عبدالحمید آورده شده است.
میرزا اسدالله پس از اینکه از پدرش فنون خوشنویسی را فراگرفت. از محضر دو استاد بزرگ خوشنویس میرزا عبدالرحیم افسر و میرزا فتح الله جلالی نیز استفاده نمود.
رجالیان انواع خط نستعلیق را از خفی تا قلم پارویی بسیار جلّی خوب می نوشت، در عین حال سریع القلم بود و تا آخر دوران پیری نشاط روح و نیروی قلم را از دست نداد. وی از آغاز تأسیس مدارس جدید، وارد خدمت فرهنگ شده و حدود پنجاه سال، شغل رسمی معلمی مشق مدارس اصفهان را داشت و به سال 1325ش بازنشسته شد و از مبرزترین شاگردان وی شهید سید ابوالحسن شمس آبادی و سید مصلح الدین مهدوی بودند.
وی به زبان عربی آشنایی داشت و در موسیقی نیز صاحب ذوق و اطلاعات بسیار بوده است. وی مردی خلیق و مهربان بود و به شیرینی و لطف محضر در بین دوستان و همکارانش معروف بود.
خط وی بر خط میرزا عبدالجواد خطیب دیگر شاگرد جلالی، در صفات پختگی و تیز تندی و سطربندی به اسلوب، رجحان و برتری دارد.
رجالیان، هم خط درشتِ کتیبه ای را استادانه می نوشت و هم قلم ریز خفی را داشت. در ذیل سرمشق ها هم اغلب به تفنن « میرزا اسدالله رجالی » را به لاتین ( asadollah ) رقم می کرده است.
استاد سرانجام در روز یکشنبه پنجم ذی الحجه 1372ق/ 25 مرداد1332ش فوت و در تکیة سید محمد لطیف خواجویی به خاک سپرده شد.
