میرزا حسین شریف معمار فرزند استاد خلیل معمار. وی معمار و عاشق و دلباخته انجام امور خیریه و کارهای عام المنفعه بوده است.
خدمات وی به دین و اجتماع را می توان به دو قسمت داخل شهر اصفهان و خارج از شهر بیان نمود. اولین خدمت شریف معمار در خارج از اصفهان، یکی نظارت در امر ساختمان مسجدی در «هفت تپة» خوزستان و در اعتاب مقدسه، سرپرستی و معماری قسمتی از ساختمان حسینة کربلا، سرپرستی ساختمان حسینیه در شهر سامرا، سرپرستی ساختمان دو باب حمام در شهر سامرا بوده است. از فعالیت های وی در اصفهان از سال 1332ش، نهضتی در تعمیر مساجد و مدارس در اصفهان با توجه به نظر مخصوص آیت الله بروجردی شروع شد و شریف معمار در این گونه تعمیرات نقش مهمی را ایفا نمود. از آن جمله تعمیر مدرسة صدرخواجو، سنگفرش نمودن مسجد حکیم، سنگفرش مسجد امام، سنگفرش مسجد جامع، تعمیر مدرسه صدر بازار، تعمیر مدرسه ملا عبدالله، ساختمان مسجد خاکی معروف به مسجد صاحب الزمان (عج) در محله خواجو، ساخت گرمابة شریف در خیابان چهارباغ خواجو را می توان نام برد. از دیگر خدمات او طبع کتاب « تاریخچه محله خواجو و وقف نامه حمام» است که قبل از انتشار آن دنیا را وداع گفت.
سرانجام استاد شریف معمار پس از یک عمر خدمتگذاری در روز پنج شنبه هفدهم رجب 1385ق/ بیستم آبان ماه 1344ش بر اثر تصادف فوت و در تکیة ملک ( گلستان شهدا) به خاک سپرده شد.
