میرزا محمد دستجردی؛ فرزند عبدالعلی دستجردی ملقب به نظام الإسلام و مشهور به میرزای معلم در سال 1288ق/ 1248ش در دستگرد برخوار اصفهان چشم به جهان گشود.
نظام الإسلام از حیث ویژگی های اخلاقی و اجتماعی مرد متدین، فاضل، خوش مشرب، خوش برخورد و خوش سخن بوده و از او به عنوان فردی مؤدب و متواضع یاد کرده اند و همین نیز باعث نفوذ و ورود او به صحنه های سیاسی و مذهبی و تقرّب به رجال مطرح آن زمان اصفهان بوده است. وی به مطالعه و تفحّص در کتب بسیار علاقه مند بود و از این رهگذر نیز کتابخانه ای فراهم آورده بود که پس از فوت ایشان این کتابخانه نفیس و ارزشمند به پسر اول وی می رسد. دستجردی پس از گذراندن تحصیلات به تدریس پرداخته و در این زمینه موفقیت هایی را کسب نموده بود و با عنایت به تعلیم و تدریس شایسته و جذابی که داشته به میرزای معلم اشتهار یافت. از جملة شاگردان وی در اصفهان شیخ مهدی نجفی مسجد شاهی (م: 1393ق ) بوده است.
وی در امور سیاسی نیز فعال و از نزدیکان حاج آقا نورالله نجفی بوده است. او از ابتدای نهضت مشروطه جزو فعالان صحنه سیاست بوده و با خوانین بختیاری از جمله سرار جنگ در ارتباط بوده است. میرزا محمد دستجردی علاوه بر کسب مقامات علمی در امور مذهبی عنوان « نظام الإسلام »را از سوی حاج آقا نورالله نجفی دریافت نمود. خانه او نیز تا آخر عمر در نزدیکی منازل خاندان نجفی در کوچة پشت مسجد جامع عباسی (مسجد امام ) واقع شده بود. تنها در یک منبع از تواریخ محلی اصفهان از نظام الإسلام یاد شده و آن در جایی است که میرزا حسن خان جابری انصاری پس از عزل ظل السلطان، تغییرات قسمتی از عمارات اشرف را به حاج آقا نورالله و میرزا محمد دستجردی نظام الإسلام دانسته است.
دستجردی در رجب سال 1343ق/ بهمن 1303ش بر اثر بیماری ذات الریه در شهر اصفهان دار فانی را وداع گفت. او را در اتاقی در سمت شرقی تکیة کازرونی به خاک سپردند.
