نصرالله خان شه ناصری؛ فرزند عبدالله خان لَلِه باشى بن مهدی بن عبدالله جبلی، در سال 1297ق در اصفهان متولد شد. اجداد او در جبل قهپایه اصفهان در قریة حریصه ساکن بوده و خود را از اولاد شاه ناصر مدفون در مزرعة شنانه جبل قهپایه مىدانستند.
وى سالها به کارهاى دولتى اشتغال داشت و سپس گوشة انزوا را برگزید. گاهى بر حسب اقتضاى حال به سرودن شعر مى پرداخت و «شه ناصرى» تخلص مى کرد.
از وی اشعارى در نعت حضرت رسول اکرم (ص) و مصیبت حضرت سید الشهداء (ع) به جا مانده است.
قسمتى از اشعار او با عنوان « تحفةالجاوید» به چاپ رسیده است.
شه ناصرى در روز شنبه 23 خرداد 1343ش/ 2 صفر 1384ق وفات یافت و در صحن تکیة سیدالعراقین مدفون شد.
